Resim: Avihai Cohen
LAGÜN
söyle kalbim kimi sevdin ondan çok
baharda kuşlardan, güzde yapraklar
suyu ağzından öpen lotüs çiçeği ve kuğulardan
bir yol işte, bir yol som başak ve buğudan
senin ışığındır ey ışk! kamaşan kam
ve cayır cayır yanan boğma kan!
avcumuzda büyüttüğümüz kor'u
etini yakan ruh! kün ve kül!
dişledim günbegün
sonsuzluk elmasını
çıktım mağaralardan ve baktım
ilk insanın baktığı gibi ilk dördünde aya
baltam topaz, sadağım sırma meşin
çamçağım tan kızıl
şarkan!
dünyayı dolanıp yedi gün tam yedi gece
kapımda konaklayan zağlı rüzgâr
sanadır dünyanın yüzüsuyu, sana!
leyla'nın uzandığı hurma dalı
kızgın kuma yazılı ten büyüsü
ve eskiyen ve eskimeyen aklığı göğün
aşkla nefret ettiğimiz ve sevdiğimiz
o büyük, o derin, o âsude dil
değil, zamanı değil
uyusun daha su
büyüsün derûnumda
daha büyüsün!
aşktan çatlayana kabuğu
göğem saçlı ol lagün!
Perihan BAYKAL
Akademi Gökyüzü Dergisi, Sayı:7
