KÜSNÂME
gözlerim
çöl yutmuş badem çiçeği
beyazsız beyazlardan
ve eterli yazlardan
yerde kum ve hayıt
gökte ay mahsusluğu
vahşi bir atın su içtiğiydim
avcunuzdan
soluk soluğa akan bir deli çığ
terkimde dağlar, terk edilmiş
revnaklı taklardan geçtim
uzun ve kimsesiz
karafakilerden dökülür gibi
döküldüm kör uykularınıza
çizerek mânânın altını, gümüş
say ki içtim ol zakkumun suyundan
acıyla yudum yüzümü
yuğlar boyu, kaknüs!
narlı bir yankı oldum
çarşılarınızda
kalır belki, biraz üvey
benden bir zambak kokusu
avlularınızda
*
PERİHAN BAYKAL
Yazılıkaya Şiir Yaprağı, 33
