FÜRUĞ'A DERKENAR
aşk: nevbahar
belki sonsuza açılan kapı
yan yatmış bir sekiz kadar
sonu almayan göze
sığmaz hiç bengisu!
füruuuuğ!
âyet-i kerime'si şiirin
ki gözlerinde bir çift kuğu
kendi gecesine bakar
tahtlara inat, tahtırevanlara
şâhımerdanlara!
aşkı soyup alacalı kabuğundan
eb-rû-li
tâcı deli kız çeyizi
çalabı gök yüzü zambak
paslı kında
çın çın çınla yan!
ben göğe akıyordum o yere
orada
kumlara karışmış fısıltıları arasında
deniz kızlarının
dedim mayıs! dedi beni kan tutar!
kaysı gül!
-çölü içinde-
çağırgan ve yüngül
"geliyorum, geliyorum, geliyorum de!"
aşk! "uslandır beni!"
sus'u bilmeyen dil
olur mu bülbülü dilşat!
bir kez daha
suç ortağınım gönlüm:
ver gitsin külümü yele!
PERİHAN BAYKAL
Muaf Dergisi, Şubat 2009, Sayı:3
